Een afbeelding als visueel verhaal



Geloven dat een foto een afbeelding van de werkelijkheid is, kun je vergelijken met geloven dat een roman echt gebeurd is. We weten allemaal dat een roman
een fictief verhaal is over gebeurtenissen die plaats gevonden hadden kunnen hebben. Geschreven tekst bestaat niet alleen uit romans, maar ook uit
bijvoorbeeld journaistieke beschrijvingen. Fotografie kent ook verschillende aspecten, de autonome fotografie en de documentaire fotografie. En in beide takken
is Storytelling doorgedrongen. De opkomst van Storytelling heeft te maken met onze behoefte aan betrokkenheid bij een verhaal. Beelden blijven hangen door
de emotionele impact en een foto die alleen feiten weergeeft spreekt niet aan tot onze emotie. Daarom is er een verhaal achter het beeld nodig dat onze
aandacht trekt en vasthoudt waardoor het verhaal gaat leven. Met een verhaal wordt de afbeelding het vertrekpunt voor verdere associatie en verdieping.

Veel van mijn recent werk is gebaseerd op Storytelling, een verhaal dat je zelf mag ontwaren binnen je eigen referentiekader. Afbeeldingen die een verhaal
vertellen, jouw verhaal vertellen gebaseerd op de beeldelementen die de bouwstenen zijn van het verhaal. Inspiratie voor mijn werk vind ik bij fotgrafen als 
Gregory Crewdson in de series "Beneatht the roses", "Dreamhouse" en "Twilight"; verstilde momenten waarin ieder detail van essentieel belang zijn.  

Mijn serie Mr Gregory is gebaeerd op de gelijknamige imaginaire persoon met zijn koffer en gleufhoed; op reis naar het onbekende zonder doel of bestemmming.
Vele honderden (wellicht duizenden) foto's zijn er gemaakt om de juiste setting en sfeer te bereiken, waarbij het verhaal niet wordt verteld of afgemaakt.
Aan de aanschouwer is de taak om zijn verhaal erbij te maken. De serie is eind 2018 / beging 2019 te zien geweest in de expositie "Mr Grergory"in
theater Pantalone te IJsselstein.

Als vervolg op Mr Gregory is de serie "Fanfare" gestart. Een project wat nog is vollle gang is en zich opbouwt met beelden van diverse muzikanten van de
Fanfare, ieder met zijn/haar eigen identiteit en ondoorgrondelijk verhaal. In veel afbeeldingen draagt de muziekant een blinddoek die overeenkomt met de
blinddoek die Vrouwe Justitia draagt, waardoor ze zonder aanziens des persoons een oordeel kan vellen. Dit geldt ook voor de serie Fanfare met als subtitel,
zonder aanziens des persoons.

Naast Storytelling zijn er ook fotoseries over Architectuur, Straatfotografie en Urbex te vinden op zijn site. Daarmee komen alle aspecten die ik waardeer in
fotografie aan de orde.

Henk Post